De Dollard

Locatie

Grote natuurkrachten hebben de ondergrond van Nederland gevormd, gedurende vele miljoenen jaren. Maar de mens doet daar nauwelijks voor onder, in veel kortere tijd. Vrijwel alles aan de oppervlakte hebben wij in geologisch opzicht veranderd. Bewust of onbewust, direct of indirect en met grote of kleine gevolgen. De mens is een geologische factor van betekenis geworden.

Kwelders en wadden

Kwelders en wadden zoals ze langs de Waddenzee worden genoemd, of de slikken en schorren die we uit Zeeland kennen, zijn typische opslibbingsgebieden. Hier wordt door het getij sediment neergelegd. Dit gebeurt langs de Nederlandse kust al duizenden jaren.
De lagere delen, die met vloed onder water komen te staan (wadden en slikken) bestaan doorgaans vooral uit zand. Op de hogere, begroeide delen (kwelders of schorren), die alleen met extreem hoog water blank komen te staan, is afzetting van klei vaak overheersend.
De aanvoer van sediment vanuit zee met vloed gaat via getijdegeulen, ook wel kreken genoemd of prielen als ze kleiner zijn.

Het sedimentatiegebied van de Dollard

Mooie schorren en slikken zijn te vinden in het Verdronken land van Saeftinghe. Langs de zuidzijde van de meeste Waddeneilanden en langs de Fries-Groningse Kust zien we indrukwekkende kwelders.
Een bijzondere plek is de Dollard, een al bijna duizend jaar bestaand sedimentatiegebied in de Eems. Tot aan de 19e eeuw bestond de Dollard uit twee afzonderlijke delen: een deel gelegen ten westen en een deel ten oosten van de kleine stuwallen rondom Heiligerlee en Winschoten. Vanaf de 16e eeuw, en mogelijk al eerder, is men begonnen de opgeslibde gebieden in te polderen. Dat ging door tot in de 20e eeuw. Iedere jongere polder ligt hier een beetje hoger dan de voorgaande. Dat hangt samen met de stijging van de zeespiegel en de gebruikte technieken bij het inpolderen.

Ingepolderde kwelders

Vanaf de hoge dijk bij de parkeerplaats heeft u een prachtig uitzicht. Naar het zuiden ligt de Carel Coenraadpolder, drooggelegd in 1924. Daarachter ligt de Reiderpolder uit 1862. Naar het noorden ziet u de begroeide kwelders van de Dollard. Ten noorden hiervan ligt de Dollard met zijn onbegroeide wadplaten en geulen. Op de grens van kwelder en wad zijn soms kwelderklifjes aanwezig, dit zijn steile randen tussen kwelder en wad.

Zie ook: Kwelders, Het Verdronken Land van Seaftinghe en Zee in Rotterdam.

Adresgegevens

Deze Geologische locatie heeft geen adresgegevens

Google Maps

Route beschrijving

Neem op de A7, die van Groningen naar de Duitse grens loopt, de afslag Scheemda (afrit 45). Ga onderaan de afrit linksaf onder het viaduct door richting Delfzijl. Dit is de N362. Na enkele honderden meters rechtsaf, richting Midwolda, Oostwold en Finsterwolde. Volg de weg door deze dorpen. U rijdt hier wat hoger in het landschap over het complex van kleine stuwwallen waartoe ook Heiligerlee behoort.

Aan uw linkerhand ziet u vanaf Midwolda de oudste polders van de Dollard liggen. Hier dateren ze uit de 17e eeuw.
In Finsterwolde gaat u op de kruising waar de kerk staat rechtdoor. U rijdt nu de wat jongere Dollardpolders in. Via Moddergat, Ganzedijk en Hongerige Wolf bereikt u uiteindelijk de dijk rondom de Dollard. Hier parkeren. Vanaf de hoge dijk hebt u een prachtig uitzicht. Naar het zuiden kijkend ziet u de Carel Coenraadpolder, die in 1924 is drooggelegd. Daarachter ligt de Reiderpolder. Die dateert uit 1862.

Naar het noorden kijkend ziet u de kwelders van de Dollard. Deze is begroeid en komt alleen bij extreem hoog water blank te staan. Ten noorden hiervan ligt de Dollard met zijn onbegroeide wadplaten en geulen. Op de grens van kwelder en wad is soms een kwelderklifje aanwezig
U kunt de dijk naar het westen en oosten vervolgen om een uitgebreidere blik op de kwelder en wadden te werpen.